Het echte Ibiza, mijn twaalf jaar op het eiland
Ontdek Ibiza door de ogen van iemand die hier al meer dan vijftien jaar werkt en sinds twaalf jaar ook woont. De eerste jaren pendelde ik voor mijn werk tussen Marbella en Ibiza, met nieuwsgierigheid en de wens om hier iets nieuws op te bouwen, tot ik uiteindelijk ben gebleven. In de loop der jaren heb ik het eiland op een heel andere manier leren kennen dan de meeste bezoekers. Natuurlijk staat Ibiza bekend om zijn beroemde clubs, prachtige stranden en spectaculaire zonsondergangen, maar het echte Ibiza gaat veel verder dan dat.
Inmiddels help ik internationale klanten bij het vinden van hun eigen plek op Ibiza. Sommigen raken zo geïnspireerd door de unieke sfeer dat zij later een huis kopen op Ibiza, aangetrokken door de levenskwaliteit, het klimaat en de internationale uitstraling. Anderen leren het eiland liever eerst kennen vanuit een praktische basis dicht bij voorzieningen en de kust, en dan is een appartement op Ibiza een interessante keuze.
Veel mensen ontdekken het eiland eerst tijdens een verblijf. Luxe villa verhuur is daarom een belangrijk onderdeel van wat wij doen, en het is een ideale manier om verschillende regio’s en levensstijlen te ervaren. In onze gids voor luxe villa huren op Ibiza leest u alles over locaties, prijzen en praktische tips voor een exclusief verblijf.
Het ritme dat nooit slaapt
De soundtrack van Ibiza is anders dan waar dan ook. Het is niet alleen de muziek, het is de vibratie die door het dagelijks leven loopt. Op een willekeurige avond kun je een strandbar in San Antonio binnenwandelen en een dj horen draaien die een diepe, soulvolle set speelt die perfect past bij de zonsondergang. Of je gaat naar Hï Ibiza, waar Black Coffee een nachtclub omtovert tot een kathedraal van geluid. Zijn zaterdagavonden zijn legendarisch, ritmisch, spiritueel en elektrisch tegelijk. Het publiek danst niet zozeer, het geeft zich over.
Dan is er nog Solomun in Pacha, de onofficiële koning van de melodieuze house op het eiland. Zijn ‘+1’-avonden op zondag zijn bijna mythisch geworden. Het ene moment zit je rustig van je drankje te genieten, het volgende moment word je meegesleept door een collectieve puls van duizenden mensen die in perfecte harmonie bewegen. Het gaat niet om roem of mode, het gaat om verbinding.
Als het om puur spektakel gaat, zijn de maandagavonden van David Guetta in Ushuaïa nog steeds onverslaanbaar. Het openluchtpodium en de vliegtuigen die laag over Playa d’en Bossa naar het vliegveld vliegen maken het tot de ultieme Ibiza-ervaring. Maar voor wie het eiland echt kent, vinden de meest onvergetelijke sets plaats ver weg van elke club.
De wortels van deze cultuur gaan ver terug. Pacha opende in 1973 in een verbouwde boerderij, in een tijd dat Ibiza nog een rustig eiland was van vissers, boeren en kunstenaars. Sindsdien is de scene uitgegroeid tot een van de beroemdste ter wereld, maar de geest van die eerste jaren is nog altijd voelbaar. Voor bewoners is muziek niet alleen iets van de zomer, want in de rustigere maanden houden kleine bars en dorpspleinen het ritme van het eiland levend.
De kunst van het uitnodigen
Elke zomer ontstaat er op Ibiza een parallelle wereld van privédiners, bijeenkomsten in tuinen tussen de dennenbomen, kleine ontmoetingen op het strand en theatrale soirées die meer aanvoelen als kunstinstallaties dan als feesten. Ik herinner me een avond waarop een vriend me meenam naar een evenement geïnspireerd door Cirque du Soleil. Gasten kwamen via een tunnel van licht terecht in een tuin vol luchtacrobaten, chef-koks die gerechten serveerden als ware het sculpturen, en een violist die samen met de dj improviseerde. Er was geen podium, geen publiek, alleen maar flow.
Dit zijn de momenten die het echte Ibiza definiëren. Ze zijn intiem, creatief en doordrongen van de geest van vrijheid die sinds de jaren zestig kunstenaars en dromers hierheen trekt. Je zoekt deze ervaringen niet op, ze vinden jou, via vrienden, lokale contacten of toevallige ontmoetingen in een café in de ochtend.
Toch staan sommige van de mooiste uitnodigingen voor iedereen open. Elk dorp viert zijn beschermheilige met eigen festes, zoals Santa Eulària in februari of Sant Bartomeu in Sant Antoni eind augustus, met processies, muziek en de ball pagès, de traditionele eilanddans die beschermd is als Bien de Interés Cultural. Meedoen aan deze feesten is een van de mooiste manieren om de Ibicencos te leren kennen en je deel van het eilandleven te voelen.
Ochtenden van stilte
Als de muziek wegsterft, neemt de zee het over. De ochtenden op Ibiza zijn een geheime beloning voor wie erin slaagt om vroeg op te staan of lang genoeg op te blijven om ze te zien. Het eerste licht valt op de kliffen van Es Cubells, waar witgekalkte huizen zich vastklampen aan de heuvels en de Middellandse Zee zich eindeloos uitstrekt. Ik rijd er vaak heen vóór een afspraak, gewoon om de stilte in te ademen.
Ontbijten bij Passion Café in Marina Botafoch is een ritueel voor de lokale bevolking, met sterke koffie, vers sap en rustige gesprekken. Van daaruit ga ik soms naar Cala Comte, een van de mooiste stranden van Ibiza. Het water glinstert turkoois en verandert van helder glas naar saffierblauw naarmate de zon hoger komt. ’s Ochtends is de baai nog leeg, en vanaf de rotsen zie je de eerste boten uitvaren. Het is onmogelijk om je niet dankbaar te voelen.
Als ik behoefte heb aan eenzaamheid, wandel ik naar Atlantis, ook wel Sa Pedrera genoemd, tegenover Es Vedrà. Het is geen gemakkelijke afdaling, ongeveer een half uur over een steil pad naar beneden en drie kwartier weer omhoog, dus neem stevige schoenen en water mee. Maar dat is juist de bedoeling. Het is een oude zandsteengroeve, waaruit in de zestiende eeuw stenen kwamen voor de stadsmuren van Dalt Vila. Later lieten hippies er tekeningen en symbolen achter en gaven ze de plek haar naam. De poelen glinsteren in smaragdgroene tinten, en het is een van de weinige plekken waar je alleen de wind en het water hoort.
De strandclubs
Als de nachten aan de clubs toebehoren, zijn de dagen voor het strand. Elke baai heeft zijn eigen ritme en elke strandclub vertelt zijn eigen verhaal. De meeste strandclubs zijn open van eind maart of april tot half oktober, en ze zijn de plek waar de luxe en de relaxte charme van Ibiza samenkomen, waar een lange lunch gemakkelijk kan uitmonden in een middagfeest en, als je geluk hebt, een onvergetelijke zonsondergang. Bij Blue Marlin in Cala Jondal komen glamour en groove samen. De dag begint rustig, met verse sappen en mensen kijken, en tegen de middag liggen de ligbedden vol met internationale gasten, rosé en de eerste dj-set van de dag. Tegen zonsondergang bruist het hele strand van energie, die onmiskenbare Blue Marlin-puls die de baai in een dansvloer verandert.
Een paar meter verderop ligt Casa Jondal, de nieuwe maatstaf voor luxe op blote voeten. In de keuken staat chef-kok Rafa Zafra, die bij elBulli werkte en dineren aan zee opnieuw heeft gedefinieerd. De bediening is ontspannen maar nauwkeurig, de zeevruchten zijn van wereldklasse en de sfeer is puur mediterraan elegant. Lange lunches met kaviaar, vis van de grill en een koude witte wijn duren urenlang, terwijl de zee op slechts enkele meters afstand glinstert.
Voor iets artistiekers en ingetogeners is er Experimental Beach in Cap des Falcó, dat de bohemienkant van het eiland laat zien. Locals, kunstenaars en oude bewoners komen hier samen om de zon te zien ondergaan, met Es Vedrà aan de horizon. De cocktails zijn handgemaakt, de muziek is soulful en het uitzicht, die eindeloze horizon omlijst door kliffen, is ronduit filmisch.
Aan de oostkust bieden Aiyanna in Cala Nova en Amante bij Sol d’en Serra, vlak bij Cala Llonga, een rustigere, meer natuurlijke luxe. Hun terrassen liggen tussen de dennenbomen boven zee en serveren moderne mediterrane gerechten. Bij Amante is ochtendyoga gevolgd door een ontbijt met uitzicht op zee voor velen die de rustige kant van Ibiza zoeken een vast ritueel geworden.
Natuurlijk straalt Nikki Beach in Santa Eulalia nog steeds die jetset-glamour uit, met livemuziek, dansen aan het zwembad en het gevoel dat de zomer wel eens voor altijd zou kunnen duren. Zelfs na jaren hier merk ik dat ik nog steeds glimlach om hoe moeiteloos dit eiland een gewone middag in een feest verandert. Dan is er nog Cala Bassa Beach Club, geliefd bij zowel de lokale bevolking als gezinnen, met houten terrassen in de schaduw van jeneverbesbomen en water dat zo helder is dat het onwerkelijk lijkt. De sfeer is hier meer ontspannen, een herinnering dat Ibiza niet alleen voor feestgangers is.
Elke strandclub ademt dezelfde sfeer die het eiland kenmerkt, vrijheid, ritme en verbondenheid. Of je nu ’s ochtends een espresso drinkt of bij zonsondergang danst, deze plekken laten zien dat het strand op Ibiza niet alleen een decor is, maar een manier van leven.
Wie deze levensstijl dagelijks wil ervaren, kiest vaak voor een woning dicht bij de kust, in de buurt van jachthavens, restaurants en stranden. Appartementen zijn in dat geval bijzonder populair, omdat ze comfort combineren met een centrale ligging en vaak minder onderhoud vragen dan grotere woningen. Vooral in Ibiza-stad, Talamanca en Santa Eulalia zijn ze een praktische keuze voor wie het hele jaar door van het eiland wil genieten, met alle voorzieningen binnen handbereik.
De culinaire renaissance
In het afgelopen decennium is Ibiza stilletjes uitgegroeid tot een van de meest opwindende culinaire bestemmingen van Europa, met op dit moment drie restaurants met een Michelinster. De culinaire scene van het eiland weerspiegelt zijn internationale karakter, met de mediterrane keuken als basis en invloeden uit de hele wereld.
Voor hoogstaande kunst op een bord biedt La Gaia in het Ibiza Gran Hotel Michelin-sterrenperfectie. Chef-kok Óscar Molina noemt zijn concept ‘Mediterranean Kaiseki’, waarbij hij ingrediënten uit de Balearen combineert met Japanse precisie. Elke gang vertelt een verhaal. Wie van Japanse keuken houdt, vindt bij Omakase by Walt in Ibiza-stad eveneens een Michelinster, met een intiem menu aan de bar, en de derde ster van het eiland hangt bij Unic in Playa d’en Bossa.
In de geplaveide straatjes van Dalt Vila blijft La Torreta al meer dan veertig jaar een klassieker. Het restaurant ligt aan de Plaça de Vila, deels in een oude wachttoren, en serveert bij kaarslicht verzorgde mediterrane gerechten zoals gegrilde octopus. Het is intiem, romantisch en onmiskenbaar Ibicenco. Wie de echte keuken van het eiland wil proeven, bestelt ergens in een dorpsrestaurant een bullit de peix, een vissoep met de vangst van de dag, of een sofrit pagès, de stevige boerenstoofpot met lam, kip en Ibicenco worst, en sluit af met een stukje flaó, taart van verse kaas en munt.
Voor rustieke authenticiteit ben ik dol op Aubergine by Atzaró, gelegen tussen de velden aan de weg van Santa Gertrudis naar San Miguel. De seizoenskaart laat zien wat er op dat moment vers van het land komt, en veel ingrediënten komen van de velden rondom het restaurant. Of ik ga langs bij Bar Costa in Santa Gertrudis, een lokale instelling waar kunstenaars en bewoners al tientallen jaren samen genieten van jamón en wijn, onder schilderijen die kunstenaars ooit tegen een drankje ruilden. Maaltijden zijn hier niet alleen om te eten, maar ook om contacten te leggen.
Voorbij de stranden
Rijd twintig minuten landinwaarts en je ontdekt een heel ander eiland. San Juan komt elke zondag, het hele jaar door, tot leven met zijn markt vol handgemaakte sieraden, biologisch eten, bloemen en vanaf het middaguur livemuziek. Op zaterdag is het de beurt aan Las Dalias in San Carlos, de bekendste hippiemarkt van het eiland, die al sinds 1985 bestaat en van februari tot november open is. In Santa Gertrudis zitten de terrasjes vol met locals en creatieve nomaden die het plein als hun huiskamer beschouwen. De gesprekken gaan van onroerend goed en design tot muziek en meditatie.
Verder naar het noorden ligt Benirràs, met een van de mooiste zonsondergangen van het eiland achter Es Cap Nonó, het rotseilandje midden in de baai. Jarenlang stond het strand bekend om het drummen op zondag, maar muziek is daar niet meer toegestaan, omdat de gemeente de rust van de baai beschermt. Wat blijft, is een kalme baai tussen beboste heuvels, waar je zwemt, eet en het licht boven het water ziet verdwijnen. Op zomerse zondagen is de parkeerplaats snel vol, dus kom ruim voor zonsondergang.
En in San Lorenzo blijft La Paloma een van mijn favoriete restaurants ter wereld. Het restaurant ligt in een weelderige tuin en serveert verse, eerlijke gerechten in een huiselijke sfeer. Dit is het Ibiza dat je geneest, het Ibiza dat toeristen zelden te zien krijgen.
Seizoenen van het eiland
De meeste mensen kennen Ibiza alleen vanwege de zomers, maar wij die hier wonen, weten dat het ware karakter van het eiland prachtig verandert met de seizoenen. In de herfst, wanneer de drukte afneemt en het water nog warm is, nemen de lokale bewoners de stranden weer in bezit. Restaurants blijven iets langer open en de zonsondergangen krijgen een diepere oranje kleur. Het is de tijd van de closing parties, die bitterzoete bijeenkomsten waar de energie afneemt maar het gelach luider wordt.
De winter brengt rust. De lucht is helder, eind januari en in februari bloeien de amandelbomen, vooral in de vallei van Santa Agnès, en je kunt door de geplaveide straten van Dalt Vila, sinds 1999 werelderfgoed van UNESCO, lopen zonder een ander geluid te horen. Cafés blijven open, haardvuren branden in oude finca’s en vrienden komen samen voor lange zondagse lunches die tot in de avond duren. Dit is het moment waarop je het eiland ziet ademen.
In het voorjaar komt Ibiza weer tot leven. Wilde bloemen bedekken de heuvels, boeren bereiden markten voor en villa-eigenaren keren terug om hun huizen te openen. De energie bouwt zich stilletjes op totdat in mei de openingsfeesten alles weer in vuur en vlam zetten. Door deze cycli te doorlopen, heb ik geleerd dat Ibiza niet zomaar een bestemming is, maar een levend ritme dat nooit echt stopt, alleen van tempo verandert.
De mensen die Ibiza uniek maken
Na al die jaren heb ik iedereen ontmoet, van bekende dj’s tot boeren die hun dorp nog nooit hebben verlaten, en op de een of andere manier horen ze allemaal thuis hier. Het eiland trekt een zeldzame mix van kunstenaars, ondernemers, genezers, ontwerpers en vrije geesten aan die één eigenschap gemeen hebben, ze weigeren een gewoon leven te leiden. Ook internationale sterren uit muziek, mode en film komen hier graag, voor een rustig diner in Marina Botafoch of een ochtend op de markt. Ze komen om dezelfde reden als iedereen, voor de mix van luxe, privacy en energie, en juist omdat die privacy hier gerespecteerd wordt, komen ze terug.
Maar wat me altijd het meest opvalt, is hoe het eiland iedereen gelijk maakt. Ik heb een tech-ondernemer gezien die balans vond in de rust van het noorden, en een chef-kok die Parijs verliet om op blote voeten te koken in een hutje aan zee. Ibiza heeft een manier om ego’s weg te nemen, geld en roem vervagen snel als je samen naar dezelfde zonsondergang kijkt. Dat is het geheime ingrediënt dat het eiland echt houdt.
De lokale bevolking, de Ibicencos, beschermt die ziel met hand en tand. Ze verwelkomen iedereen die het land respecteert, die een paar woorden Eivissenc leert, de lokale vorm van het Catalaans, en die begrijpt dat het ritme hier heilig is. Hun warmte is rustig maar oprecht, en het is een van de belangrijkste redenen waarom zoveel bezoekers uiteindelijk besluiten om te blijven.
Es Vedrà en Formentera, de ziel van de Middellandse Zee
Elke inwoner heeft wel een verhaal over Es Vedrà, de 382 meter hoge rots die uit de zee oprijst voor de zuidwestkust van Ibiza. Sommigen zeggen dat hij magnetisch is, anderen geloven dat het het laatste zichtbare stukje van Atlantis is. Wat de waarheid ook is, hij straalt iets krachtigs uit. Sinds 2002 is Es Vedrà een beschermd natuurreservaat, dus aan land gaan mag niet, maar je kunt er wel omheen varen. Ik heb dat tientallen keren gedaan en elke keer voelt het als een kleine reset.
Een van mijn favoriete tradities is om bij zonsondergang met goede vrienden per boot naar deze plek te varen. We gaan vlakbij voor anker, altijd op zand en nooit op het beschermde zeegras, schenken een glas gekoelde Verdejo in en kijken gewoon hoe het licht over de kliffen wegsterft. De kleuren veranderen met de minuut, van goud naar roze naar diep violet, totdat de zee en de lucht in elkaar overvloeien. Het is een aanblik die zelfs de meest spraakzame gast het zwijgen oplegt.
Een klein stukje verder naar het zuiden ligt Formentera, het rustigere zusje van Ibiza. De stranden behoren tot de mooiste van Europa, met zand dat zo bleek is dat het wel geschilderd lijkt. Dat heldere water is mede te danken aan de onderwaterweiden van posidonia, een zeegras dat het water zuivert en dat samen met Dalt Vila tot het UNESCO-werelderfgoed van de eilanden behoort. We gaan vaak voor anker bij Ses Illetes, lunchen met paella of vis van de grill en brengen de middag door met niets ambitieuzers dan zwemmen en lachen. Als Ibiza het kloppende hart is, dan is Formentera de diepe zucht die daarop volgt.
Ibiza bij zonsopgang
Iedereen jaagt op zonsondergangen, maar de zonsopgang is voorbehouden aan degenen die hier echt wonen. Rond zes uur ’s ochtends, nadat de laatste beats van Hï of Pacha zijn weggeëbt, haalt het eiland diep adem. De eerste vissersboten varen uit de haven van Ibiza-stad, de lucht kleurt perzikkleurig boven Playa d’en Bossa en de geur van vers brood komt uit de bakkerijen in het dorp. Het is het rustigste, meest eerlijke uur van de dag, wanneer je voelt dat Ibiza zichzelf opnieuw opstart. Voor wie zich aangetrokken voelt tot deze rust en natuur, kan een finca kopen op Ibiza een unieke manier zijn om deze levensstijl dagelijks te ervaren.
De lokale bevolking kent de beste plekken om de zonsopgang te bekijken. Bij Punta de ses Portes, het zuidelijkste puntje van Ibiza in het natuurpark Ses Salines, zie je hoe het eerste licht zich over Es Freus naar Formentera verspreidt. Vroege vogels verzamelen zich hier met koffie en in stil ontzag. In Santa Eulalia glijden de eerste paddleboarders over de spiegelgladde zee, en op stranden aan de oostkust zoals Aguas Blancas wordt het zand goudkleurig in het eerste licht.
Aan het einde van de dag verandert het eiland weer. De zonsondergang is Ibiza’s avondceremonie, een collectieve zucht van verlichting waarbij iedereen, zowel de lokale bevolking als bezoekers, even pauzeert om naar de brandende lucht te kijken. De westkust is de beste plek om dit te zien, en nergens is het zo mooi als in de baai van San Antonio.
In Cala Salada, een verborgen baai omringd door met pijnbomen begroeide kliffen, zakt de zon rechtstreeks achter de horizon terwijl zwemmers in het water blijven totdat de laatste zonnestraal verdwijnt. Op een paar minuten afstand biedt Cap Negret een wilder, dramatischer uitzicht, waarbij de zee zilverkleurig wordt en de kliffen bronskleurig gloeien. En natuurlijk hebben de legendarische terrassen van Café del Mar en Café Mambo in San Antonio nog steeds die onmiskenbare magie. Kijken hoe de menigte stil wordt als de zon onder de horizon zakt, met op de achtergrond een relaxte Balearic-track, verveelt nooit, hoe lang je hier ook woont.
Sommige avonden rijd ik na zonsondergang langs de kust naar huis en realiseer ik me hoe perfect Ibiza tegenstellingen in evenwicht houdt, nacht en ochtend, chaos en rust. De zon gaat onder op het feest en komt op in de rust, elke dag, zonder uitzondering. Dat ritme is de essentie van het eiland.
Het echte Ibiza
Na twaalf jaar op dit eiland te hebben gewoond, ben ik tot het besef gekomen dat Ibiza niet in één enkel verhaal te vatten is. Het is een paradox die werkt, luxe en eenvoud, wilde nachten en rustige ochtenden, oude geschiedenis en moderne levensstijl. Mensen komen hier op zoek naar iets, vrijheid, inspiratie of rust, en op de een of andere manier geeft het eiland elk van hen precies wat ze nodig hebben. Daarom vertrekt niemand ooit echt, zelfs als je wegvliegt, volgt Ibiza je.
Voor mij is het meer dan een thuis. Het is een leraar, een muze en soms een spiegel die je laat zien wie je werkelijk bent. Ik heb klanten gezien die gestrest aankwamen vanuit het stadsleven, maar na één diner bij zonsondergang of één spontane avond met vrienden de vreugde herontdekten. Ibiza vraagt geen perfectie, alleen aanwezigheid. Kom met een open geest, blijf nieuwsgierig en laat het eiland de rest doen.
Wilt u hier zelf een plek vinden, dan help ik u graag persoonlijk als makelaar op Ibiza.
Christian Wolf is oprichter en CEO van CW Real Estate Ibiza. Hij werkt al meer dan vijftien jaar op Ibiza en woont er sinds twaalf jaar. Met zijn team begeleidt hij internationale kopers en verkopers, ook bij discrete verkopen buiten de openbare markt. In 2024 won CW Real Estate Ibiza de European Property Award als beste makelaarskantoor van Spanje in zijn categorie.
FAQs - Het echte Ibiza
Is Ibiza een goede plek voor kinderen?
Ja. Kinderen groeien hier veel buiten op, met de zee, de natuur en het hele jaar zacht weer. Vooral de oostkust rond Santa Eulalia is rustig en gezinsvriendelijk, met ondiepe baaien zoals Cala Llonga en Es Canar en restaurants waar kinderen welkom zijn. Buiten het hoogseizoen is het eiland kalm, en veel internationale gezinnen wonen er het hele jaar.
Hoe is de medische zorg op Ibiza?
Goed. In Ibiza-stad staat het openbare ziekenhuis Can Misses, en daarnaast is er de privékliniek Policlínica Nuestra Señora del Rosario, met een spoedeisende hulp die dag en nacht open is, meer dan veertig specialismen en tolken voor Engels, Frans en Duits. Bezoekers uit de EU kunnen met hun Europese zorgpas terecht in de openbare zorg, en wie hier woont, schrijft zich in bij het Spaanse zorgstelsel of kiest een privéverzekering.
Zijn er goede internationale scholen op Ibiza?
Ja, er zijn meerdere internationale scholen voor kinderen van 3 tot 18 jaar. Morna International College volgt het Britse systeem met IGCSE en A-levels, het Lycée Français International d’Ibiza het Franse systeem en Colegio Mestral biedt het internationale IB-diploma. Daarnaast zijn er tweetalige en Spaanse scholen.
Is Ibiza veilig?
Ibiza is over het algemeen een veilig eiland om te wonen. De meeste meldingen gaan over zakkenrollerij in drukke uitgaansgebieden in de zomer en over oplichting via internet. Het aantal woninginbraken daalde in 2025 met ruim 16 procent. Veel villa’s hebben een alarmsysteem en camera’s, en in sommige woonwijken is er extra beveiliging.
Kun je op Ibiza het hele jaar wonen?
Ja, en steeds meer families en ondernemers doen dat ook. Van november tot maart zijn de grote clubs dicht en is het eiland rustig, maar in Ibiza-stad, Jesús, Santa Eulalia en Santa Gertrudis blijven restaurants, cafés en winkels het hele jaar open. Daar wonen dan ook de meeste mensen die hier permanent leven.
Hoe goed is Ibiza bereikbaar vanuit Nederland?
Vanaf Amsterdam vliegen Transavia, KLM en easyJet rechtstreeks naar Ibiza, en de vlucht duurt ongeveer tweeënhalf uur. In de zomer zijn er dagelijks meerdere vluchten, in de winter minder. Dan vliegen veel mensen via Barcelona of Madrid.
Heb je op Ibiza een auto nodig?
Bijna altijd wel. Het eiland is ongeveer 40 kilometer lang en 20 kilometer breed, dus je bent snel overal, maar veel stranden, villa’s en restaurants liggen buiten de dorpen. Er rijden bussen tussen de grotere plaatsen, en in het hoogseizoen is een taxi soms moeilijk te vinden.
Welke plek op Ibiza past bij mijn manier van leven?
Dat hangt af van hoe u wilt wonen. Aan de westkust heeft u de zonsondergangen en het zomerleven, aan de oostkust de zonsopgang en een rustiger, gezinsvriendelijk ritme. Rond Ibiza-stad en Jesús is het het hele jaar levendig, en het noorden is het stilst en het meest natuurlijk. Neem contact met ons op als u wilt weten welke plek het best bij u past.